زمینه و هدف: بین چاقی دوران کودکی و بزرگسالی رابطه نزدیکی وجود دارد؛ تحقیقات نشان می دهد که بین چاقی والدین و شیوه غذا خوردن و عادات غذا خوردن در خانواده با چاقی کودکان ارتباط مستقیمی وجود دارد. بنابراین اجرای تدابیری برای تغییر عادات غذا خوردن کودک و خانواده برای کاهش وزن در کودکان ضروری است. به این لحاظ این پژوهش با هدف تعیین تاثیر شیوه غذا خوردن کودک و والدین بر چاقی دختران سن مدرسه در مدارس منتخب شهر اندیشه سال 1385 انجام شد.روش بررسی: در مطالعه شبه تجربی حاضر 97 دختر سن مدرسه سالم که در مدارس منتخب شهر اندیشه در سال 1385-1384 مشغول به تحصیل بوده و میزان صدک شاخص توده بدنی آن ها بیش از 85 درصد بود نمونه پژوهش را تشکیل می دادند که به طور تصادفی ساده در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. بعد از تایید اعتبار و اعتماد پرسشنامه؛ گروه مداخله و خانواده آن ها تحت آموزش اصلاحات رفتاری به مدت 7 جلسه قرار گرفتند. قبل از مداخله و در پایان هر ماه (به مدت سه ماه) میازن صدک شاخص توده بدنی محاسبه و یادداشت شد، شیوه غذا خوردن کودک و والدین توسط پرسشنامه تعیین عادات غذایی کودک و خانواده قبل از مداخله و در پایان مداخله ثبت گردید و در نهایت دو گروه مقایسه شدند.یافته ها: میزان صدک شاخص توده بدنی در دو گروه در پایان اختلاف معنی داری با هم داشتند (P=0.015). در دو گروه شیوه غذا خوردن پدر در دو گروه اختلاف معنی داری نداشت اما شیوه غذا خوردن مادر و کودک در دو گروه اختلاف معنی داری داشت (P<0.05) نتایج آزمون آنالیز کوواریانس نشان داد شیوه غذا خوردن کودک با تعدیل اثر پدر و مادر با هم اختلاف معنی داری داشته است (P=0.022).نتیجه گیری: شیوه غذا خوردن کودک و والدین بر چاقی کودک موثر می باشد. آموزش شیوه صحیح غذا خوردن به کودک و خانواده در درمان چاقی کودکان موثر است و درمان چاقی کودکان باید یک مداخله خانواده محور باشد.

مقدمه: شناخت عوامل خطر آسم نقش مهمی در پیشگیری از ایجاد و کاهش علایم آن در کودکان ایفا می کند. هدف این مطالعه بررسی ارتباط شاخص توده بدنی و آسم در کودکان بود.روش ها: در این مطالعه مورد – شاهدی، 138 کودک مبتلا به آسم (گروه مورد) و 138 کودک غیر مبتلا به آسم (گروه شاهد) در یک دوره 8 ماهه (1384 الی 1385) بررسی شدند. نمونه گیری جهت گروه مورد به روش آسان و متوالی از بین کودکان 5 تا 15 ساله مبتلا به آسم، مراجعه کننده به درمانگاه ریه بیمارستان الزهرا (س) (اصفهان) و نمونه گیری جهت گروه شاهد به روش تصادفی از بین کودکان 5 تا 15 ساله غیر مبتلا به آسم مراجعه کننده به مرکز بهداشتی – درمانی ابن سینا (اصفهان) که شکایتی از علایم تنفسی نداشتند، انجام شد. وزن و قد کودکان اندازه گیری و شاخص توده بدنی (Body Mass Index یا BMI) با جداول استاندارد آن برای سن و جنس تطبیق داده شد.یافته ها: بین دو گروه در سن و جنس تفاوت معنی داری مشاهده نشد. میانگین وزن در کودکان مبتلا به آسم (38.6±13 کیلوگرم) به طور معنی داری کمتر از کودکان غیر مبتلا (53.2±15.2 کیلوگرم) بود (P<0.001). بر اساس شاخص توده بدنی کودکان مبتلا به آسم در مقایسه با کودکان غیر مبتلا بیشتر در گروه وزن طبیعی و کمتر در گروه اضافه وزن بودند. در کودکان مبتلا به آسم، بین شاخص توده بدنی و جنس، و شدت آسم بر اساس FEV1 ارتباطی مشاهده نشد.نتیجه گیری: بر خلاف بیشتر مطالعات گذشته، در جامعه مورد بررسی ما ارتباطی بین شدت آسم با شاخص توده بدنی یافت نشد. انجام مطالعات آینده نگر و همچنین بررسی اثر بخشی مداخلات پیشگیرانه در این زمینه پیشنهاد می شود.

سابقه و هدف: بررسی های اخیر نشان دهنده ارتباط بیماری های پریودنتال با برخی از شرایط عمومی بدن از جمله میزان چربی بدن می باشد. هدف از این تحقیق بررسی رابطه بین شاخص توده بدنی با شدت پریودونتیت بود.مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی، 360 بیمار غیر دیابتیک مراجعه کننده به بخش پریودنتولوژی همدان بررسی شدند. شاخص توده بدنی و اندازه دور کمر هر فرد محاسبه ثبت شد. جهت بررسی وضعیت پریودنتال از شاخص Community Periodontal Index (CPI) استفاده شد. شاخص CPI در 5 درجه شامل صفر: لثه سالم، 1: مشاهده خون ریزی پس از پروبینگ، 2: وجود جرم هم راه با مشاهده کل نوار سیاه پروب، 3: قرارگیری مارجین لثه روی نوار سیاه پروپ/پاکت های کم عمق (4-5mm)، و 4: عدم مشاهده نوار سیاه پروپ / پاکت پریودنتال عمیق (³6mm) ثبت شده و سپس وضعیت پریودنشیم بیماران بر اساس شاخص CPI در 4 گروه سالم (0=CPI)، ژینژیویت (2-1=CPI)، پریودنتیت خفیف (3=CPI) و پریودنتیت شدید (4=CPI) طبقه بندی شد.یافته ها: میزان شاخص توده بدنی افراد با پریودنشیم سالم و افراد مبتلا به ژینژیویت، پریودونتیت خفیف و شدید 1.68±24.17، 2.07±25.60، 1.55±28.50، 2.66±29.65 بود که این مقدار بر اساس التهاب پریودنشیم تفاوت معنی داری داشت (p<0.001). اندازه دور کمر در افراد سالم برابر با 6.75±73.25 و در ژینژیویت، پریودونتیت خفیف و شدید به ترتیب شامل7.68 ±78.45، 7.84±93.59 و 7.59±100.36 بود که تفاوت آماری معنی داری داشت (p<0.001).نتیجه گیری: بر اساس نتایج مطالعه حاضر در افراد بزرگ سال شاخص توده بدنی بالاتر و اندازه دور کمر بیش تر، با شدت پریودونتیت ارتباط مستقیم و معنی داری است.

مقدمه: میزان افزایش وزن در دوران حاملگی متغیر بوده و بستگی به وضعیت تغذیه مادر در زمان قبل از بارداری او دارد. بر اساس منابع پزشکی بین شاخص توده بدن مادر و میزان اضافه وزن در طی حاملگی ارتباط معکوس وجود دارد.هدف: بررسی وضعیت شاخص توده بدن قبل از بارداری و افزایش وزن مادر در این دوران.مواد و روش ها: بررسی بصورت مقطعی و با استفاده از اطلاعات پرونده های زنان حامله مراجعه کننده به مرکز بهداشتی درمانی روستایی شهرستان رشت در سال 1382 انجام گرفت. با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی 480 پرونده از ده روستای مناطق مختلف شهرستان رشت انتخاب شدند. متغیرهای مورد بررسی شامل سن هنگام بارداری، وضعیت اشتغال، سطح تحصیلات، وزن قبل از بارداری، قد، شاخص توده بدن، افزایش وزن در دوران بارداری، رتبه حاملگی و وزن هنگام تولد نوزاد بودند. داده ها با آزمون های آماری کای دو، تست تی، آنالیز واریانس یک طرفه و همبستگی پیرسون در سطح معنی دار کمتر از 0.05 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: با توجه به شاخص توده بدن %7.9 از مادران در محدوده لاغر، %45.4 در محدوده طبیعی، %46.7 در محدوده اضافه وزن قرار داشتند. میانگین شاخص توده بدن 26.2±5.2 و میانگین اضافه وزن دوران بارداری 9.2±4.1 با حداقل 0.5 و حداکثر 21 کیلوگرم بدست آمد. درصد نوزاد کم وزن %10.8 و در آزمون همبستگی بین شاخص توده بدن مادر و اضافه وزن دوران بارداری ارتباط معکوسی (r=-0.26, P=0.01) بدست آمد.نتیجه گیری: متوسط اضافه وزن در دوران بارداری در زنان لاغر بیشتر از زنان چاق بود. اما میانگین افزایش وزن در دوران حاملگی در کل موارد کمتر از میانگین توصیه شده در منابع پزشکی و درصد نوزادان کم وزن بیش از موارد گزارش ده کشوری بود که احتمالا ناشی از نبود الگوی مناسب تغذیه ای در دوران بارداری می باشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: عملکرد جنسی سالم، یکی از مهمترین عوامل مداخله گر در احساس تندرستی و کیفیت زندگی زنان است. عوامل مختلفی در برقراری رابطه جنسی مطلوب موثرند. در سال های اخیر مساله چاقی و تاثیر شاخص توده بدنی بر عملکرد جنسی زنان مورد توجه قرار گرفته است. مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه بین شاخص توده بدنی با عملکرد جنسی زنان انجام شد. روش کار: این مطالعه مقطعی در سال 1392 بر روی 330 زن 45-15 ساله شهر اهواز انجام شد. افراد به روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. اطلاعات لازم با استفاده از پرسشنامه فردی و پرسشنامه عملکرد جنسی زنان (FSFI) جمع آوری شدند. داده ها پس از گردآوری با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 19) و آزمون های کولموگروف - اسمیرنوف، کای اسکوئر، آنوا و آزمون رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. میزان p کمتر از 0.05 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: میانگین امتیاز کل عملکرد جنسی در افراد مورد مطالعه 4.45±26.60 بود. میانگین شاخص توده بدنی در زنان مورد مطالعه 4.45±26.41 کیلوگرم بر متر مربع بود. میانگین نمره کل عملکرد جنسی در گروه با شاخص توده بدنی طبیعی 5.51±26.38، در گروه اضافه وزن 3.49±26.76 و در گروه چاق 3.47±26.72 بود. ارتباط آماری معنی داری بین سه گروه شاخص توده بدنی با نمره کل عملکرد جنسی و حوزه های آن وجود نداشت (0.05>p). نتیجه گیری: میان شاخص توده بدنی و حوزه های عملکرد جنسی زنان، ارتباط آماری معنی داری وجود ندارد. هر چند نتیجه گیری قطعی در این زمینه نیازمند انجام مطالعات وسیع تری در این زمینه می باشد.

مقدمه: شاخص توده بدنی به وسیله عوامل متعدد از جمله پیش آمادگی های ژنتیکی، رفتارهای مرتبط با انرژی، فرآیندهای اجتماعی و عوامل درون محیطی تعیین می شود. این تحقیق با هدف مدل یابی شاخص توده بدنی کودک بر اساس شاخص توده بدنی مادر، استرس والدینی و اسکرین تایم کودک با نقش واسطه ای تنظیم هیجان انجام گرفت. روش کار: این پژوهش توصیفی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را دانش آموزان 7 تا 10 ساله مدارس 4 منطقه تهران در سال تحصیلی 1397 تشکیل داد، همچنین نمونه ای برابر با 460 نفر با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شد. در این پژوهش از ابزار پرسشنامه استرس فرزندپروری-فرم کوتاه (PSI-SF)چک لیست تنظیم هیجانی کودک و نوجوان (ERC) اسکرین تایم کودک استفاده شد. یافته ها: بر اساس نتایج تحلیل مسیر بر اساس نتایج تحلیل مسیر شاخص توده بدنی مادر (128/0 β =، 01/0>P)، استرس والدینی (408/0 β =، 01/0>P)، اسکرین تایم کودک (220/0 β =، 01/0>P)، تنظیم هیجانی (116/0-β =، 01/0>P) و همچنین هیجان پذیری (137/0 β =، 01/0>P) به صورت مستقیم شاخص توده بدنی کودک را پیش بنی می کنند. نتایج بدست آمده نشان داد شاخص توده بدنی مادر، استرس والدینی و اسکرین تایم کودک به صورت غیرمستقیم نیز شاخص توده بدنی کودک را پیش بینی می کنند. ضرایب استاندارد غیرمستقیم برای شاخص توده بدنی مادر (099/0 β =، 01/0>P)، استرس والدینی (059/0 β =، 01/0>P) و اسکرین تایم کودک (043/0 β =، 01/0>P) معنی دار است. همچنین نتایج مدل نشان داد که 9/72 درصد از واریانس شاخص توده بدنی کودک، 24 درصد از واریانس تنظیم هیجانی و 2/77 درصد از واریانس هیجان پذیری با استفاده از متغیرهای موجود در مدل تبیین می شود. نتیجه گیری: با توجه به اینکه افراد در شرایط استرس زا، از پرخوری به عنوان راهکار مقابله ناکارآمد برای مقابله با عوامل استرس زا و تنظیم هیجانات شان استفاده می کنند، شناسایی این عوامل باعث افزایش درک بهتر رفتارها و علل زیربنایی چاقی میشود تا بتوان د در زمینه پیشگیری و درمان چاقی راهمکارهای درمانی مناسب ارایه گردد. در ضمن والدین با کنترل میزان اسکرین تایم می توانند با برنامه ریزی فعالیت های پرتحرک از چاقی کودکان جلوگیری کنند.